Όπως τότε….στο ντιβάνι του παππού και της γιαγιάς…..
Σ” εκείνο το σιδερένιο…που όταν γύριζες πλευρό συνήθως έτριζε… ”τσιγκιρ…τσιγκιρ….τσιγκιρ”….Κι’ ‘ένα χοντρό υφαντό στον τοίχο…να κόβει το κρύο και την υγρασία….
Η κουβέρτα ολόμαλλη…από εκείνες που πότε πότε μ” ενοχλούσαν …γιατί ήταν τραχείς…και με τσιμπούσαν στον λαιμό…….
Εδώ θα κοιμηθώ απόψε…..μαζί με τη γιαγιά….! Τον παππού τον στείλαμε…έξω στη μεγάλη σάλα στον καναπέ.
Αααα ρε γιαγιά….τι ιστορίες μου έλεγες κάθε βράδυ

1


Σου αρέσει; Μοιράσου το με τους φίλους σου!

0 Σχόλια

Your email address will not be published. Required fields are marked *