“Το κέρασμα του καφέ ” … ( Η φωτό είναι τυχαία )…


“Το κέρασμα του καφέ ” … ( Η φωτό είναι τυχαία )
– Όπως τον κοίταζα να στέκεται διστακτικός .. πάνω απ’ το τραπέζι του υπαίθριου καφενείου, τα κέρματα να μετράει αν φτάνουν για ένα καφέ ελληνικό ..
Θυμήθηκα τον πατέρα..
Ψηλόν, γεροδεμένο και στα γεράματα ακόμη, με τα ροζιασμένα χέρια σκληρά και άκαμπτα απ’ τη φωτιά .. παραιτημένον πια απ’ τη ζωή γεμάτον καημό και νοσταλγία.

Όπως τον κοίταζα και θαύμαζα την αξιοπρέπειά του .. σκέφτηκα προς στιγμή – μα δεν το τόλμησα, να του προσφέρω τον καφέ ίσως και κάποιο γλύκισμα για συνοδεία.
Δεν τόλμησα!
Kι ας ένιωθα ευγνωμοσύνη για έναν άγνωστο βιοπαλαιστή .. που έμοιαζε με τον πατέρα .. έτσι όπως είχα χρόνια να τον δω .. έτσι όπως μου έγνεφε από μακριά πολύ ..
και μ’ αποχαιρετούσε..
Ποτέ δεν είναι αργά

"Το κέρασμα του καφέ " ... ( Η φωτό είναι τυχαία )... 1


Σου αρέσει; Μοιράσου το με τους φίλους σου!

0 Σχόλια

Your email address will not be published.